„— Wiadomo — mówię — że regularne ćwiczenia polegające na zwolnionym oddychaniu są dobrym środkiem na zwiększenie siły mechanizmów, które chronią mózg przed brakiem tlenu. Przecież wstrzymywanie lub opóźnienie oddechu w każdym cyklu ćwiczenia prowadzi do obniżenia zawartości tlenu i zwiększenia dwutlenku węgla we krwi, co wywołuje odruchową reakcję rozszerzania naczyń i poprawę krążenia krwi. Uważa się, że takie ćwiczenia zapewniają znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego.
— Tak, eksperymenty potwierdziły ten punkt widzenia. Jednak powróćmy do wstrzymywania oddechu — kontynuuje mój rozmówca. — Zdrowy mężczyzna w średnim wieku może samowolnie wstrzymać oddech na 40—60 sekund. Dzięki ćwiczeniom można wydłużyć ten czas. Niekiedy może być on bardzo długi — do pięciu minut u nurków — zawodowych poszukiwaczy pereł. Wprawdzie stosują oni specjalne ćwiczenia, zwłaszcza przed zanurzeniem się do wody przeprowadzają samowolną hiperwentylację — bardzo przyspieszone oddychanie, powodują szybkie usuwanie dwutlenku węgla z organizmu. W normalnych warunkach hiperwentylacja powoduje zwężenie naczyń, zawroty i bóle głowy. Dwutlenek węgla jest jednym z czynników, który powoduje odruchowe przerwanie samowolnego wstrzymywania oddechu. Dlatego dzięki hiperwentylacji nurkowie przedłużają okres wstrzymywania oddechu. Jednak niewskazane jest nadużywanie tych ćwiczeń, ponieważ mogą one prowadzić do przykrych konsekwencji — utraty świadomości.“(8)